Στόχος της έρευνας είναι να διερευνηθούν μέσα από προφορικές μαρτυρίες τα βιώματα, οι μνήμες κι οι αφηγήσεις απλών, καθημερινών ανθρώπων που έζησαν την Κατοχή και την Αντίσταση στην Αγία Παρασκευή Λέσβου. Η εργασία κινείται στο θεωρητικό και μεθοδολογικό πλαίσιο της σύγχρονης προφορικής ιστορίας. Ενδιαφέρουν οι εμπειρίες των υποκειμένων: Πώς αντέδρασαν στην κρίση της Κατοχής; Τι καθόρισε τη συμμετοχή ή μη συμμετοχή τους στο εαμικό κίνημα; Επίσης, από τον τρόπο με τον οποίο αφηγούνται τα βιώματά τους μελετάται το νόημα που αποδίδει κάθε υποκείμενο στο παρελθόν καθώς κα η ταυτότητα που κατασκευάζει στο παρόν: Πού εστιάζουν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης η μνήμη κι ο λόγος κάθε πληροφορητή; Τι σημαίνει για τον καθένα σήμερα η εμπειρία του από την Κατοχή και την Αντίσταση, πώς ερμηνεύει το παρόν ανάλογα με τα βιώματά του και τι μηνύματα κομίζει στη σημερινή συλλογική μνήμη; Συνοπτικά, στόχος είναι μια «από τα κάτω» θεώρηση της Κατοχής και της Αντίστασης, μέσα από εννιά προσωπογραφίες στη μικροκλίμακα ενός χωριού, με μεθόδους ανάλυσης της μνήμης και της αφήγησης στο πλαίσιο της προφορικής ιστορίας.